ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Χαμός...στο ίσιωμα 

(σε πρώτο πρόσωπο)

Το ίσιωμα είναι ένας επίπεδος χώρος μεταξύ ανηφόρας και κατηφόρας. Χώρος περιορισμένος που όμως σε συνδέει με απεριόριστους χώρους (ανηφόρες και κατηφόρες).

Είναι επίτηδες, (κανονισμός εκ φύσεως) να είναι περιορισμένος. Θα εξηγήσουμε παρακάτω γιατί.

Το ίσιωμα λοιπόν είναι αρεστό. Ξεκούραστος χώρος που περπατάς ευχάριστα. Κρύβει όμως παγίδες. Σε αφήνει εκτεθειμένο γατί είναι ξέφωτο, γίνεσαι εύκολα στόχος. Δεν μιλάμε για στοές και τούνελ, μιλάμε για εδαφικά ισιώματα.

Εάν τώρα δεν ήταν περιορισμένος χώρος, θα περπατούσες πιο πολύ, χωρίς να ζορίζεσαι.Θα βλέπεις και θα θαυμάζεις τις κορυφές, αλλά δεν θα έμπαινες στον κόπο να σκαρφαλώσεις. Θα έμενες μόνο στον ενθουσιασμό.

Συνεχίζοντας δε το περπάτημα σου θα μονολογούσες "Δεν είναι για μένα οι κορυφές και οι ανηφόρες. Μου αρέσει το ίσιωμα, δε μου χρειάζονται αυτά. Καλά είμαι κι έτσι".

Όταν δε, έρθει η ώρα που τελειώνει το ίσιωμα και θα πρέπει να διαλέξεις ανηφόρα ή κατηφόρα.  Σε κόβω να διαλέγεις κατηφόρα.

Γιατί αυτό; Γιατί η χρονοβόρα πορεία στο ίσιωμα κρύβει χαλαρότητα και αυτή φέρνει τεμπελιά στην ψυχή και ατολμία. Ρέπεις ασυναίσθητα προς την εύκολη λύση (την κατηφόρα), την άνετη ζωή.

Έτσι, χωρίς να το καταλάβεις παύεις να περπατάς και αρχίζεις να τσουλάς.

Έτσι λοιπόν  πρόσεχε την παραμονή σου στο ίσιωμα. Να είναι όσο πρέπει. Βάλε περισσότερο αγώνα στη ζωή σου. Σε κάνει μάχιμο.

Μόνο να θυμάσαι όταν διαλέγεις ανηφόρα να είναι πόντο πόντο το βήμα σου. Μην ξεθαρρεύεις. Να μην κοιτά πίσω σου. Να έχεις υπομονή και επιμονή όπως κάνουν οι αλπιστές.

Υ.Γ όταν περπατάς στο ίσιωμα απλά υπάρχεις. Όταν σκαρφαλώνεις όμως ανεβαίνεις. Όταν όμως τσουλάς πέφτεις.

Τι λες εσύ;

Αμήν

Δημήτρης Παρίσης

dimitrisparisis@hotmailcom

www.facebook.com/Αθλόραμα-1700213963607105