Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2020

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ






Η νόσος...του φυτώριου





Ήρθε προχτές στο σπίτι το βαφτιστήρι μου, σκασμένο.

-Νονέ δεν πάει. Δεν καταλαβαίνω πως λειτουργεί το αξιοκρατικό σύστημα. Σπούδασα αυτό που γούσταρα και δουλεύω εδώ και έναν χρόνο πάνω του. Πηγαίνω σε επιμορφωτικά σεμινάρια, μελετάω, ρωτάω παλαιότερους, όμως αυτοί με έχουν μόνο για το τρέξιμο. Αισθάνομαι ότι δεν κάνω τίποτα σημαντικό και είμαι στο τσακ να την κάνω. Νονέ μην χαμογελάς, σου λέω ότι θα παραιτηθώ.

-Αυτό ήταν και τρόμαξα; Ηρέμησε, πάσχεις από τη νόσο του φυτώριου. Σκέψου ότι είσαι ένα δεντράκι που πριν έναν χρόνο ήσουν σε φυτώριο. Προστατευόμενο από τα πάντα και τώρα έχεις φυτευτεί στη γη. Νιώθεις ότι έχεις γερές ρίζες, που μπορούν άνετα να τρυπήσουν τη γη και να σε στηρίζουν στο μεγάλωμα.
Βιάζεσαι να δώσεις καρπούς για να πουν όλοι ότι είσαι ένα σημαντικό δέντρο, απαραίτητο.

-Και τι γίνεται τώρα νονέ; Υπάρχει θεραπεία;

-Στη φάση που είσαι, χρειάζεται να κάνεις τρία βήματα, όταν τα πραγματοποιήσεις, φεύγει η νόσος από μόνη της.

-Και ποια είναι αυτά;

-Πρώτο βήμα.
Εκεί που σε τρέχουν, όπως λες, κοίταξε να πιάσεις φιλία με δυο τρεις ανθρώπους. Δούλεψε στις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτοί θα είναι το πάσο σου για αύριο. Επιπλέον θα μάθεις την μέθοδο να προσεγγίζεις ανθρώπους.

Δεύτερο βήμα.
Εκεί που "τρέχεις" πιάσου από κάτι και γράψε μια έκθεση, μια αναφορά και ρίχτην στο συρτάρι σου. Μετά από τρία χρόνια θα δεις την διαφορά.

Τρίτο βήμα.
Δούλεψε κάνοντας υπομονή. Ο προϊστάμενος σου ξέρει πότε θα ζητήσει καρπούς από εσένα. Εσύ να είσαι έτοιμος, για να τον δικαιώσεις.

-Νονέ, την τελεία που ετοιμαζόμουν να βάλω, την έκανες κόμμα. Σε ευχαριστώ.


Υ.Γ ποιος θα μάθει στα σημερινά παιδιά την υπομονή; Ποιος θα τους μιλήσει και θα τα πείσει ότι τα σημαντικά πράγματα στη ζωή τους, απαιτούν χρόνο;

Από την άλλη, μήπως φταίμε εμείς που τα τρέχουμε από τα πέντε τους; Να τα ωδεία, να τα φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, αθλητισμός και εκείνα τρέχουν με "ταχύτητα φωτός" για να τα προλάβουν όλα; Έτσι ωριμάζουν πριν την ώρα τους;

Τι να πω;

Αμήν



Δημήτρης Παρίσης
dimitrisparisis@hotmail.com




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου